Śmiałe, podstawowe tony i głębokie wcięcia przywołują dziedzictwo szkła dmuchanego ustami, tworząc rytmiczny spadek od głębokiego błękitu do żywego szkarłatu. Srebrny płatek śniegu osadza się na górnej kuli, łapiąc światło obok złotych zagłębień, które przyciągają wzrok do wnętrza. Ta kropla przyciąga uwagę swoją uporządkowaną geometrią, będąc świadectwem mistrzowskiej kontroli rzemieślnika nad płynną formą. W tym dziele tkwi cicha duma – to kawałek, który jest jednocześnie ciężki od tradycji i całkowicie odmienny od bardziej konwencjonalnych ozdób.